Δεν ακολούθησα το επάγγελμα του πατέρα μου, όπως κάνανε άλλοι συνάδελφοί μου. Παρόλο αυτά, κατάφερα να κάνω αίτηση τοποθέτησης όταν έπρεπε. Όταν βγήκαν οι τοποθετήσεις κι ενώ είχα περισσότερα μόρια από συναδέλφους, δεν είχα τοποθετηθεί σε κάποιο σχολείο ενώ οι άλλοι είχαν! -Τί γίνεται βρε παιδιά; ρωτάω στο ΠΥΣΔΕ, και μέσα στην (μόνιμη) χαλαρότητα που τους διακρίνει μου ανακοινώνουν ότι πρέπει να δω τον Δ/ντη. Τί να μας πει κι αυτός…
-Μάθαμε ότι είστε καλός, θα δουλεύετε κοντά με τη γυναίκα σας (ούτως ή άλλος μέσα στην ίδια επαρχιώτικη πόλη δουλεύουμε) και θα θέλαμε να δουλέψετε στο ΠΛΗΝΕΤ. Θα έχετε και το έξτρα επίδομα του τεχνικού…
-Δεν με ενδιαφέρει, θέλω να τοποθετηθώ με τη σειρά μου σε ένα σχολείο. Κι επιπλέον θεωρώ ότι τα γραφεία είναι για μεγαλύτερους σε ηλικία…
Από τότε έχω στα χέρια εγώ ΕΞΙ διαφορετικές τοποθετήσεις σε ΠΕΝΤΕ διαφορετικά σχολεία!!! Οι άλλοι συνάδελφοί μου (με λιγότερα μόρια) δεν άλλαξαν ούτε μία ώρα στο πρόγραμμά τους.
Από την περιληπτική περιγραφή της αναποτελεσματικότητας των ανωτέρων (χα!χα!χα!) μου καταλαβαίνουμε όλοι ότι οι αμαρτίες των γονιών των συναδέλφων μου, παιδεύει ακόμη τα παιδιά κάποιων που τυγχάνουν μαθητές μου!