Ήμουν στο Λύκειο μαθητής… και είχαμε αστρονομία νομίζω. Μπαίνει στην αίθουσα δέκα λεπτά μετά το κουδούνι, χαλαρός, χωρίς βιβλίο, πάει στο παράθυρο, παίρνει μια τζούρα καθαρό αέρα και μας προτείνει να μην κάνουμε μάθημα (δηλαδή να κάνουμε ότι και τις άλλες φορές αλλά με ονοματεπώνυμο). Άρχισε λοιπόν να μας ρωτά για το πώς να ονομάσει το γιο του κι άλλα συναφή της ζωολογίας. Αυτόν τον άνθρωπο κάποιοι επιλέξαν για επικεφαλή μεγάλης πολιτικής παράταξης και η μάζα της πόλης τον έχρισε δήμαρχο για τα οκτώ(!) πιο χαμένα χρόνια της πόλης μας. Το καλό της υπόθεσης (ναι υπάρχει και καλό) είναι ότι πολλοί μαθητές είχαν την ευκαιρία να έχουν άλλους (ελπίζω καλύτερους) καθηγητές.