Κάποτε, όταν έλλειπε ένας καθηγητής, οι μαθητές βγαίναμε στην αυλή, σχηματίζαμε μια αλυσίδα και μαζεύαμε κάθε σκουπιδάκι που πέταγαν οι λίγοι ανεγκέφαλοι. Στις μέρες μας, παρόλο που υπάρχει καθηγητής στην αίθουσα, οι μαθητές (ή πιο σωστά οι μαθήτριες) φέρνουν τούρτες, παραγγέλνουν καφέδες και τρώνε σάντουιτς. Μα το χειρότερο είναι ότι πετάνε τα σκουπίδια οπουδήποτε εκτός από τα καλάθια αχρήστων. Αποτέλεσμα; Πέρα από τα προφανή της υγείας και όχι μόνο, κατά την αποχώρηση από το σχολείο να υπάρχουν στοίβες σκουπιδιών έξω από κάθε αίθουσα. Αλήθεια, πώς ζουν αυτά τα «παιδιά» στο σπίτι τους; Έχουν καθαρίσει ποτέ το δωμάτιό τους ή υπάρχει πάντα μια δούλα για όλες τις δουλειές;