Βιβλία γράφονται και ξαναγράφονται, φροντηστήρια πάμε και ξαναπάμε, ώρες χάνονται και ξαναχάνονται με καταλήψεις, αποχές και εκδρομές αλλά προετοιμασμένοι για επικίνδυνες καταστάσεις δεν είμαστε. Ασφάλεια σε κτίρια και σε προσωπικό δεν έχω δει σε κανένα σχολείο που έχω περάσει! Βεβαίως αν ρωτήσω, όλοι οι διευθυντάδες θα έχουν σχέδιο εκκένωσης σε κάποιο συρτάρι τους (μην τους ρωτήσετε σε ποιο). Η ουσία είναι ότι μεγαλώνουμε και ακόμη πιστεύουμε ότι αν γίνει σεισμός πρέπει να κάτσουμε κάτω από το δοκάρι, ότι αν δούμε ένα τροχαίο πρέπει να καλέσουμε το 100, ότι ο απιδονητής υπάρχει μόνο στο Grey’s anatomy! Έτσι δεν φτιάχνεται μια κοινωνία που μπορεί να στηριχθεί στα δικά της πόδια. Γιατί οι πρώτες βοήθειες να μην είναι υποχρεωτικό μάθημα στα σχολεία και να είναι η ιστορία; Γιατί στο μάθημα της γεωγραφίας να μην είναι υποχρεωτικές οι ασκήσεις σε περίπτωση σεισμού; Γιατί όλοι να ψάχνουμε ευθύνες αφού γίνει το κακό; Γιατί στα ΜΜΕ να μην υπάρχει υποχρεωτικά μια φορά τον μήνα εκπομπές για αντιμετώπιση κρίσεων;
Κατεβάστε το υλικό μιας επιμόρφωσης που όλοι θα έπρεπε να είχαμε λάβει.