Το πολυτεχνείο έφτιαξε μια γενιά που πίστευε ότι ήταν ήρωες και κατόρθωσε η γενιά αυτή να καταστρέψει την μικρή πατρίδα μας. Αυτοί οι ίδιοι ανίκανοι δίνουν το δικαίωμα στους σημερινούς μας μαθητές, να πιστεύψουν ότι μπορούν να αποτελειώσουν την έννοια του κράτους και να δημιουργούν όχι μέρες γιορτής αλλά μήνες μνημόσηνου. Φτιάξαμε ήρωες για το 1821 και για το ’40 και μπράβο μας. Φτιάξανε ήρωες τους εαυτούς τους για το Πολυτεχνείο και μπράβο τους (αν το αξίζουν). Οι μαθητές από ότι φαίνεται, θέλουν να ζουν σαν ήρωες και κρύβονται πίσω από λουκέτα (καταλήψεις) και κουκούλες (καταστροφές). Έτσι δεν γίνονται ήρωες. Το μόνο που θα καταφέρουν είναι να βάλουν εισαγωγικά στην έννοια του ήρωα και σε λίγα χρόνια να είναι τόσοι πόλλοι οι «ήρωες» που να μην αξίζει να γιορτάζουμε κανέναν τους.