Πριν λίγες μέρες τελείωσε ένα επιμορφωτικό πρόγραμμα που η πλειοψηφία των επιμορφούμενών του αποτελούταν από εκπαιδευτικούς. Με μεγάλη μου λύπη διαπίστωσα ότι η συνέπεια (τουλάχιστον στο ωράριο) των εκπαιδευτικών είναι σε άθλια χάλια σε σχέση ακόμη και με τους διοικητικούς! Τους γραφειοκράτες δηλαδή! Αυτούς που κατηγορούμε στην Ελλάδα ότι κάθονται και πληρώνονται χωρίς να δουλεύουν! Όσο για δικαιολογίες… όλοι έχουν και εγώ θα μπορούσα να βρω άλλες τόσες. Και το πιο τρελλό… τους γοήτευσε ένας επιμορφωτής που το μόνο που έλεγε στην διάλεξή του ήταν ότι το να είμαστε συνεπείς είναι μια από τις σπουδαιότερες αξίες στις μέρες μας. Κουράγιο! Ας ελπίσουμε ότι τα παιδιά μας θα ζήσουν καλύτερα.